راه‌های آسان رفتن به باغ‌وحش بدون کرم

دستورالممل‌های قضاقورتکی ۴۶

baghe-vahsh

۱-هوی! سرت را ننداز پایین!
سرتان را نیندازید پایین و بروید داخل. «باغ‌وحش» است، هر کی هر کی که نیست! یک بلیت که بخرید. قانون جنگل هم که حاکم بود، تو برو خود را باش!

۲-بی‌خیال آدم کردن حیوانات بشوید
بعضی‌ها معلوم نیست فازشان چیست که خیلی دوست دارند کارهای انسانی یاد این زبان‌بسته‌ها بدهند. مثلا حرف زدن. ما همین که حرف زدن خودمان را درست کنیم، هنر کرده‌ایم. طرف ۳۵ سالش است معلوم نیست به چه کسی می‌گوید «عجقم، اوجولات بلام می‌خلی؟!»
حالا این می‌خواهد به آن زبان‌بسته حرف زدن یاد بدهد. حرف نزند عیبی ندارد، اینجوری حرف بزند ولی خیلی رو مخ است.

۳-قیافه‌تان را آنجوری نکنید
بعضی‌ها آدم‌های جوگیری هستند و تا چشم‌شان به چهار تا حیوان می‌خورد، نه فقط یادشان می‌رود چه کسی هستند، بلکه یادشان می‌رود چه موجودی هستند و خودشان را خوشمزه می‌کنند و ادای حیوانات را در می‌آورند. اصلا در بیاورید، ولی درست در بیاورید. آن زبان بسته گناه نکرده که!

۴-چیزخور نکنید زبان‌بسته‌ها را
بعضی‌ از بازدیدکننده‌ها معلوم نیست به چه دلیلی دوست‌دارند غذا و خوراکی‌هایشان را با حیوانات شریک بشوند. بیرون از باغ‌وحش اگر یک نفر خودش را تکه و پاره هم بکند یک لقمه از غذایشان را به کسی نمی‌دهند. آنوقت کلید می‌کند که حیوان پفک و چیپس و پف‌فیل بخورد! لازم است پزشکان محترم بطور مشخص تاکید کنند که این هله‌هوله را نه خودتان بخورید نه به هیچ موجودی بدهید.
گیر ندهید که «پس خوراکی سالم می‌دم بخوره». اینها را نمی‌شود بی‌خیال کرد که چیزمیز ندهند به جک و جانورها. دنبال راهی باشند که حیوانات را آموزش بدهند از دست بازدیدکنندگان محترم چیزی نگیرند بخورند!

۵-مسئول باغ‌وحش را نصیحت نکنید
اگر دیروز در فضای مجازی چیزی درباره حقوق حیوانات خوانده‌اید، جو نگیردتان که فرتی بروید آنها را فرو کنید توی مخ رییس باغ وحش. چون خودش هم دیروز صد بار این متن برایش تو تلگرام فرستاده شده و الان اعصاب ندارد. هر کس توی فضای مجازی از این چیزها فرستاد را بلاک کرد. اینجا دیگر دستش به پیام‌دهنده می‌رسد. خیلی عشق پیام آموزنده دادن دارید، بروید توی همان تلگرام، که نهایتش بلاک شدن باشد. روزی صد نفر مثل شما از این حرف‌ها می‌زنند و ممکن است دقیقا شما بخت‌برگشته داستان باشید که بزند شما را شل و پل کند. حیوانات گرسنه زیاد هستند و رییس باغ‌وحش هم پول ندارد برود برای‌شان گوشت بخرد و از قضا (یا از غذا)، این حیوانات درنده چند وقت می‌شود که آدمیزاد نخورده‌اند. مهم‌تر اینکه برای بیرون آمدن از شکم حیوانات هیچ دستورالمملی ندارم!

۶-بدآموزی نداشته باش
بعضی‌ها فکر می‌کنند چون اینجا باغ وحش است هر کاری می‌شود کرد و هر حرفی می‌شود زد. ادب هم خوب چیزی است.
توی خیلی از این قفس‌ها خانواده نشسته. بچه کوچک دارند. یاد می‌گیرند؛ اشاعه بی‌تربیتی می‌شود.
به عنوان یک دستورالعمل‌نویش قضاقورتکی می‌گویم «همانطور که شما شب می‌روید از باغ‌وحش‌گردی‌تان تعریف می‌کنید، این جک و جانورها هم شب می‌نشینند دور هم یکی یکی تعریف می‌کنند که کدام بازدیدکننده باادب بود، کدام بازدیدکننده بی‌ادب و تودهنی‌نخورده بود. بعضی‌ها اینجوری‌اند دیگر. همه جا باید خودشان را نشان بدهند.»

۷-با جک و جانور عکس بگیرید
اگر صفحه فیسبوک و اینستاگرام‌تان خیلی لایک نمی‌خورد، بدانید و آگاه باشید که مردم برای دیدن حیوانات غش و ضعف می‌روند. اگر کسی به شما گفت «این استفاده ابزاری از حیوانات برای گرفتن لایک بیشتر است» خیلی منطقی و علمی به او بگویید «close»
این لایک‌ها قابلیت به هپروت‌بری شما را دارد. دور برندارید. پس این چند هزار لایک را از آن چند تا دانه لایکی که هر روز می‌گرفتی کم کن، که بفهمی حیوانات چقدر ارزشمندند! اینقدر به‌روزند که لایک هم می‌گیرند.

۸-در باغ وحش به فلسفه زندگی هم یک خرده فکر کن
اگر ناامید هستید و می‌خواهید از این وضعیت قاراشمیش خلاص بشوید، باغ‌وحش جای مناسبی است. بازی برد – برد است. هم شما خلاص می‌شوید، هم اینکه بعضی از این زبان‌بسته‌ها چند وقت است یک غذای درست و حسابی نخورده‌اند!
فقط از انجام شدنش مطمئن باشید. اگر نشود، مامور باغ‌وحش می‌آید می‌گیرد و شما را می‌کشد. این بازی برد – باخت، بلکه باخت – باخت است. حالت اول «خودکشی» است که کلاسش بیشتر است، دومی قتل است به دست مامور باغ‌وحش. زبان‌بسته‌ ضعف زد از گرسنگی!

۹-زبان‌تان را خوش کنید
حالا دو زار پول بلیت داده‌اید، اینقدر حیوانات را تحقیر نکنید. چنان «آخی‌آخی» می‌گویند بعضی‌ها که انگار…
یا مثلا بعضی‌ها چنان می‌گویند «این شیره؟ نه واقعا این شیره؟!»
حالا فکر کرده‌ای خودت کی هستی؟ لطفا قبل از رفتن به باغ‌وحش کمی خودتان را اصلاح کرده و سپس بلیت تهیه کنید.

۱۰-ببندید!
اگر واقعا می‌گویید این دستورالعمل قضاقورتکی را هم نمی‌توانید رعایت کنید؛ ببندید! اگر نمی‌توانید بگویید برایتان ببندند. بسته بودن دست و بسته بودن زبان، پند حکیمانه نیست. کار معمولی است!

منتشر شده در
هفته‌نامه «چلچراغ» | ۱۱ مهر ۱۳۹۴ | شماره ۶۳۳

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *