هسته به در

جواد ظریف، زهرا محمدی، نگار مرتضوی

ایران و ۵+۱ به توافق رسیدند. حالا ما یک شب تاریخی را می‌گذرانیم. با کلی نوشته‌های کوتاه و بلند، با عکس‌ها و طرح‌ها و هر آنچه که کورسوی امید ما را باز بتاباند. مثل خودم که چند استتوس یا نوشته‌ی کوتاه در یکی دو جمله در شبکه‌های اجتماعی منتشر کردم. خواستم این شب را در وبلاگم «ماتینه» هم ثبت کنم. مثل خیلی از شب‌ها و روزهای مهمی که در این دفتر مجازی من ثبت شده.

وقتی می‌شه «ظریف» اندیشید و سخن گفت، چرا باید زمخت توهم کرد و درشت سخن گفت؟

جان کندیم که برگردیم به نقطه قبل از احمدی‌نژاد که تحریم نبودیم و تعداد سانتریفیوژها هم کاسته می‌شود.
…وما خوشحالیم!

صاف شدیم تا «کاغذپاره‌ها» صاف شدند!

مردم ایران به یک نور امید، هر چند کم فروغ، نیاز داشتند. حتی به «احساس» گشایش!

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *