چگونه برنامه‌های شورای نظارت‌پسند بسازیم؟

دستورالممل‌های قضاقورتکی ۱۸

رییس صدا و سیما: هی‌ی‌ی 🙁
من: هی «هی هی» نکن. چرا لب و لوچه‌ات آویزان است؟!
– شورای نظارت بر صدا و سیما هی گیر میده. شش تا آدم از صدا و سیمای چند هزار نفری ما ایراد می‌گیرند!
تو که دستورالعمل قضاقورتکی نویسی بگو ما باس چه کنیم که شورا راضی بشه؟

۱- بی‌رودربایستی پیشنهاد بدهید
شورا: «صدا و سیما برای تشویق به فرزندآوری منفعل است».
صدا و سیما رودربایستی را کنار بگذارد و خیلی تابلو و رک به مردم پیشنهاد بدهد. پیچاندن و غیرمستقیم‌گویی وقت تلف کردن است. از همین امشب در برنامه‌ها کلیدش را بزند با یک ۱۸+ و خلاص!

۲- راه‌اندازی شبکه عروسی
قدیم‌ترها فیلم‌ها بهتر بودند. عروسی داشتند که آموزنده بود. همه در حال ازدواج بودند. صدا و سیما شبکه عروسی راه بیاندازد. مخاطبان دوست دارند. آمارشان بالا می‌رود. مادرها هم سرشور می‌آیند که فشار به مجردها را افزایش بدهند.

۳-مجردها شطرنجی بشوند
الان صدا و سیما نشان می‌دهد که مجردها مثل دیگران آدم‌های خوبی هستند، حق زندگی و حیات دارند و مجردی دوران کیف و صفا است. در حالیکه مجردی کار خیلی زشتی است و باید شطرنجی شود.

۴-شش و هشت‌های ملایم ساخته شود
شورا به استفاده از موسیقی‌های قبل از انقلاب در یک برنامه رادیویی ایراد گرفته. خوشم آمد که اعضایش اینقدر خوب موسیقی‌ دوره‌های مختلف را می‌شناسند. البته اگر قرار باشد هر چیز که برای آن‌وقت‌ها است دیگر استفاده نشود خیلی چیزها غیرقابل استفاده می‌شود. مثلا همین محل فعلی صدا و سیما . خود اعضاء شورا هم کم قدمت ندارند!
ولی به آنها حق می‌دهم. آهنگ شش و هشت قبل از انقلاب شش و هشت تر از شش و هشت‌هایی است که الان آهنگسازها می‌سازند. مورددار می‌ساختند. موسیقی لایت هم می‌ساختند شش و هشت بود. هر دو طرف کوتاه بیایند. صدا و سیما از شش و هشت‌های ملایم‌تر استفاده کند. اعضا هم کوتاه بیایند که شورا سرپا بماند!

۵-فیلم‌ها کش و قوس نداشته باشند
پخش فیلم‌هایی بدون ته‌بندی، خیلی کار زشتی است. این همه هزینه کنیم فیلم بسازیم، نتیجه‌گیری نکنیم؟ این هم شد کار؟ بگوییم عزیزم خودت نتیجه‌گیری کن؟ شاید دور از نزاکت نتیجه‌گیری کردند. اگر مخاطب همان نتیجه‌ مورد نظر شورا را بگیرد، بلامانع است. یکی از فیلم‌های ترکی مجری هم داشت که آخر فیلم مثل دسته گل می‌گفت: ما از این فیلم نتیجه می‌گیریم که «فلان کار آخر و عاقبت ندارد.» نتیجه فیلم باید مثبت، سازنده و آموزنده باشد. نتیجه باید مثل هلو باشد!

۶-آدمهای بد در فیلم‌ها خوب بشوند
دست از کارهای گذشته بردارند و قول بدهند که دیگر از این کارها نکنند. مخاطب هم بتواند پیش‌بینی کند که این آدم خوب می‌شود. اگر احساس کند آدم بشو نمی‌شود، بدآموری دارد. زمان آدم شدنش هم قابل پیش‌بینی باشد.

۷-سفیدنمایی و سیاه‌نمایی کند
در این مورد صدا و سیما این حق انتخاب را دارد که در هر دوره چهار ساله از یکی از رنگ‌های سیاه یا سفید در خبرها و تحلیل‌هایش استفاده کند. دست این رسانه را باز می‌گذارم چون خودش کارش را به بلد است. صدا و سیما اصلا استاد رنگ‌ است.

۸-مناظره‌ دستورالعمل نمی‌خواهد
بدهند دست مجری مناظره‌های سال ۸۸ خودش بلد است چکار کند.

۹- تخیل در خبر باشد
جای تخیل کجاست؟ در خبر! خودش کم هنری نیست. بعضی‌ها به غلط می‌گویند «در ادبیات و هنر.» خبرهای خارجی با همان فرمان و خبرهای داخلی با همین فرمان پیش برود. دلیل ندارد هر چه اتفاق افتاد همان را گزارش داد.

۱۰- «درخت و سبزه و گل» به ورزش تزریق بشود
مخاطب پذیرفته که صدای سه‌تار از درخت در می‌آید.
در ورزش هم به جای صحنه آهسته، صدای گزارشگر روی تصاویر طبیعت باشد، آخر پست‌مدرنی است. اگر تصاویر طبیعت خارجی بود، بررسی شود که در طبیعت‌شان مورد خاصی پیش نیامده باشد که بدآموزی دارد.

۱۱-دوربین‌ها ادب شوند
یک چیزهایی همان که در واقعیت وجود دارد، برای هفت پشتمان بس است.
مثلا «بازنمایی ناصحیح از دختران در آستانه ازدواج که عمدتا به لحاظ ظاهر و فیزیک جسمی سن بالا هستند/ پیشی گرفتن ازدواج فانتزی و احساسی بر ازدواج عقلانی/ حضور پررنگ خانواده ناقص با عدم حضور یکی از طرفین همسری در آثار نمایشی/ همنشینی خانواده‌های پرجمعیت غالبا با معضلات اجتماعی و فقر و بدبختی»
هر چیزی را که نباید گفت.

منتشر شده در
هفته‌نامه «چلچراغ» | ۲۹ آذر ۱۳۹۳ | شماره ۵۹۷

مطالب مرتبط

۱ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *