رادیو ماتینه روشن شد

radio-maaitne

عکس یک دستگاه رادیو می‌خواستم.
توی جست وجوگر عکس گوگل هم به فارسی «رادیو» را هم هم به انگلیسی «Radio» را نوشتم.
خلاف جست وجوهای دیگر که بخش انگلیسی غنی‌تر و پربارتر است، این بار عکس‌های بخش فارسی پرتعدادتر، زیباتر و خاطره‌انگیزتر هستند.

ما ایرانی‌ها هنوز از رادیو دل نبریده‌ایم. البته که کشورهای دیگر هم دل نبریده‌اند. ما کمی خاطره‌بازی و کمی هم آرشیوگرایی چاشنی کارمان است. ما از خود آن دستگاه رادیو دل نکنده‌ایم. کلی رادیوهای قدیمی توی خانه‌هایمان داریم و با آنها خاطره‌بازی می‌کنیم.

و حالا رادیو را با خودمان همه جا می‌بریم.
توی رسانه‌های کاغذی «رادیو چل» راه می‌اندازیم. توی تلویزیون «رادیو هفت»، توی شهر «کافه رادیو»، توی وب «رادیو روغن حبه‌ی انگور» «اینستا رادیو»

شاید یکی از دلیل‌هایش، موفقیت رادیو نسبت به رسانه‌های دیگر در طول دهه‌های گذشته باشد.
هر کدام دوره‌های فراز و فرود داشته‌اند. اما آنچه رادیو در دهه‌های چهل و پنجاه در ایران رقم زد، درخشان بود و ماندگار. برای همیشه، میان همه‌ی رسانه‌ها.

پی‌‌آمد:
در ستون کناری وبلاگ، رادیو ماتینه راه انداخته‌ام.
همیشه اینجا به موسیقی‌ها پیوند داده‌ام. اما حالا موسیقی‌هایی که می‌شنوم و از شنیدنشان کیف می‌کنم، یک جای ثابتِ همیشگی دارند.
شاید روزی دست به کار تولید برای این رادیوی وبلاگی هم شدم.

مطالب مرتبط

۳ دیدگاه‌

  1. مهتاب سعادت گفت:

    معذرت میخوام دوبار ثبت شد
    به سوال قبلی من هم اگر ممکنه پاسخ بدین

    حتمـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا!

  2. مهتاب سعادت گفت:

    سلام
    مگه شما هم رادیو را با خودتون همه جا میبرین؟؟؟

    چقدر جالب
    بنظر من اهالی رادیو ( هم عوامل و بانیان برنامه های رادیو هم شنوندگانشون ) در تمام وجودشون یک نشان مشترک دارن و اون هم ” سلیــــــــــــــــــــــــــــــــقه ” است
    چرا؟
    چون خیلی ها هم واقعا با رادیو سر سازگاری ندارن … چراشنونده رادیو فرهنگ گفت رادیو همیشه همراهش هست؟ چرا محمد علی مومنی گفت رادیو رو با خودمون همه جا میبریم؟ …. چرا من اگر توی تاکسی باشم و ببینم اقاهه رادیوش روشنه حوشحال تر میشم؟
    چی میشه که وقتی قصد مسافرت داریم بعضی ها اولین چیزی رو که برمیدارن بیربطه بعضیها ولی اولین چیزی رو که جاسازی میکنند رادیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو هست؟ من احساس میکنم این دسته از ادمها یک ویژگی مشترکی دارن بین خودشون و اون هم شاید سلیقه باشه ( شاید)
    من هم زمانی که حتی مهمانی میرم رادیو رو توی کیفم دارم مسافرت باشه بازم رادیوم همرام هست شد گوش میدیم نشد میگذریم ولی خیلی بندرت و خیلی کم پیش میاد رادیو روشن نشه این خیلی جالبه هـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا
    چون خیلی با این پستت حال کردم (کلا با دیدن تیتری که براش زدی) دلم میخواست اصلا همین جا بنویسم که ……………… بله دیگه داستانی داره
    به من میگن چرا تو رادیو گوش میدی؟؟؟
    حتی چهار سال پیش از من پرسیدن چرا با بیست و اندی سال رادیو گوش میدی اونم رادیو فرهنگ ؟
    من موندم توی جوابش (حالا من جوان و ورزش رو هم میشنوم ولی فرهنگ انگار یخورده براشون عجیب بود)
    بنظر شما این سوال جواب داره؟
    یا میگن رادیو بیشتر رسانه ای مردونس چجوریه که تو انقد رادیو گوش میدی؟
    بگو معنی و مفهوم این سوال کجاشه دقیقا!؟؟؟
    من تعجب میکنم از آدمهایی که تعجب میکنند یک دختر جوان رادیو گوش میده
    یعنی مورد داشتیما که هی پرسیدن چرا؟

    به قول شما شاید به این خاطر که رادیو نسبت به سایر رسانه ها فعال تر بوده و متفاوت عمل کرده ولی من میگم نه!
    چون بهر حال بعضیام هستن که رادیو هرچقدر هم فعال باشه بازم دور و بر سایر رسانه ها میچرخن …. چرا یکنفر بخاطر هر موضوع خاصی که مدنظرشه میره کنترل تلوزیون رو برمیداره ولی شاید همزمان وکمی آنسوتر یکنفر موج رادیو رو تنظیم میکنه؟

    بنظر من دلیلش سلیقه هست یا یه خصلتی برمیگرده که نمیدونم اسمش رو چی باید بذارم اما معتقدم رادیویی ها باید یه ویژگی مشترکی بین خودشون داشته باشند شاید خاکی ترند ( این رو روزی شنوده رادیو جوان گفت) …. شاید ملوس ترن … شاید خوش سلیقه ترن … باحال ترن … جالبن … نمیدونم ولی هرچی هستن متفاوت تر از بقیه هستن … این رو من نمیگم، رفتارهای بعضا جالب شنوندگانی ثابت کرده که با برنامه های مختلف سازمان در تماسن … بعضیاشون واقعا باحالن نمیخوام اسمهارو بنویسم و خاطراتشون رو بنویسم ( خودم رو نمیگمااااااا ) ولی واقعا بعضیها آدمهای خاصی اند و این دلیلی شده برای اینکه حتی توی قرن ۲۱ توی این همه بلبشو هنوز رادیو رو دوست داره …………… و اینطوری اسم خودش رو میذاره رادیو اکتیو قرن ۲۱

    ( : ( : ( : ( : ( : ( : ( : ( : ( : ( : ( : ( :

    من خودم اگر مهمانی برم تامیبینم بقیه دارن برنامه های سیما رو دنبال میکنند من هم از فرصت استفاده میکنم دقایقی رادیو را روشن میکنم وگرنه با حضور در جمعی که همشون دارن برنامه رو دنبال میکنند یه احساسی بهم دست میده که دلم نمیخواد ادامه پیدا کنه اصلا هم کاری با این قضیه نداریم که سیما برنامه هاش چطوره و سازمان صدا برنامه هاش چطوره

    اما این که برنامه های رادیو نسبت به سیما فعال تر بوده که از بدیهیاته
    اینکه جو تی وی ادم رو خفه میکنه اما رادیو نه این هم دلیلیه
    اما دلیلی نمیشه برای اینکه کسی رادیویی بشه
    رادیویی ها ادمهای خاصی اند رفیق

    به قول مردا میگن چی؟
    میگن مخلص همشون

    و امیدورم رادیو ماتینه تا ابد اینجا روشن بماند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *