بوی فوتبال، بوی پول بی‌زبان آید همی!

world-cup-brazil-2014

چرا بازیکن‌ها پول دوست دارند؟
بازیکن‌ها که چه عرض کنم، بچه‌های این دوره و زمانه هم تا پول نباشد، قدم از قدم برنمی‌دارند. حتی بچه‌ی قنداقی هم اینجوری است. بدون پول از شکم مامانش، پا بیرون نمی‌گذارد. ولی پول، بچه را که هیچ، پدر بچه را هم در می‌آورد!
همین بچه تا بیاید بزرگ بشود، پدر بچه که هیچ، پدرِ پدرِ بچه هم درمی‌آید. جمله‌ی نوستالژیکش را صد بار شنیده‌اید که «بچه تو پدر من را در آوردی.»
همین بچه که پدرِ پدرش را درمی‌آورد از بس خوره‌ی پول است، فردا می‌شود بازیکن.

وقتی بچه‌ای از همان اول اسم پول به گوشش، بوی پول به دماغش، تصویر پول به چشمش بخورد، پولکی می‌شود. اصلا بچه‌های این دوره و زمانه قبل از صدا و سیمای مادرشان، اسم پول به گوش‌شان می‌خورد. وقتی یک الف بچه، پولکی باشد، بازیکن نباشد؟
دانشمندان می‌گویند: رشد و نمو بدون آب سالم، غذای سالم، پول سالم یا ناسالم، نور خورشید و هوای سالم ممکن نیست.
امروز به دنیا امدن بچه هم پول می‌خواهد. قدیم ندیما چند من گندم می‌دادند به قابله و بچه می‌آمد به دنیا.

برای نوزاد امروزی باید کلی اسباب‌بازی‌های صدادار و الکترونیک خرید. قدیم ندیما یک تکه چوب می‌دادند دست بچه، تا شب سرش گرم بود، جیک‌اش هم در نمی‌آمد.
امروز برای نان خریدن باید یک حق حساب هم به بچه بدهند. قدیم ندیما دو تا توی سر بچه می‌زدند و می‌گفتند: یالا برو از ننه سکینه دو تا نون بگیر.
امروز کار به جایی رسیده که پولی به بچه پول می‌دهند و می‌گویند: «این پول را بگیر برو بازی کن. فقط اینقدر روی اعصاب نرو.»
همین جمله سرنوشت‌ساز، ملکه‌ی ذهن شده. مردم برای بازی کردن هم پول‌های آنچنانی می‌خواهند.

یک گروه فوتبال و والیبال بازی می‌کنند، پول می‌خواهند.
یک گروه فیلم بازی می‌کنند، پول می‌خواهند.
یک گروه با سرنوشت مردم بازی می‌کنند، پول می‌خواهند.
یک گروه هم اصلا بازی نمی‌کنند ولی باز هم پول می‌خواهند.

پرداختن به گروه سوم و چهارم که کار ما نیست. پرداختن به گروه دوم هم که فعلا مجال نیست. اما همان گروه اول را دقت کنید. پول موتور محرکه‌شان است. حتی تعرفه دارند.

* پاس دادن: ۱۰۰ هزار تومان
* دویدن هر متر: ۵۰ هزار تومان
* استپ سینه: ۸۳ هزار تومان
* شوت: هر متر ۳۶ هزار و ۵۰۰ تومان
* دریبل: هر نفر ۴۷ هزار و ۲۰۰ تومان
* هد: ۳۱ هزار تومان
* تکل از پشت معمولی: ۳۶ هزار تومان
* تکل از پشت کسی را که می‌رود گل پیروزی را بزند: ۶۳ هزار تومان
* هر عملی که از پیروزی جلوگیری کند (تکل از پشت، تنه زدن، هل دادن، با کله توی صورت کسی کوبیدن، گاز گرفتن،   ۶۳ دارد!
* سانتر: هر متر ۵۸ هزار و ۵۰۰ تومان
* ورود به زمین بعنوان یار دوازدهم و جلوگیری از گل صد در صد: یک میلیون و ۵۰هزار تومان

با این وضعیت بعید نیست در آینده‌ی نزدیک، بازیکن‌ها برای بازگشتن به خانه‌شان هم پول بخواهند. یا حتی برای غذا خوردن. یکجوری که بهشان بگویند: بیا غذاتو بخور تا بهت پول بدم.
چقدر نوستالژیک. درست مثل دوران کودکی!

همه بازی می‌کنند، ما هم بازی می‌کنیم. همه بازی می‌کنند و یا نمی‌کنند و پولش را می‌گیرند. ما کارمان را هم که می‌کنیم، می‌گویند: هوی، یارو! بازی در نیار. وگرنه پول بی‌پول!

پی‌نوشت:
در توضیح تیتر عرض می‌کنم « پول بی‌زبان است، اما گوید سخن فراوان!»40cheragh-570

هفته‌نامه «چلچراغ» | ۲۴ خرداد ۱۳۹۳ | شماره ۵۷۰

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *