دست‌انداز، از مازراتی پیشرفته‌تره!

مازارتیتجربه‌ی من از رانندگی با یکی از گران‌ترین خودروهای خیابان‌های تهران، مازراتی

«گرن کابریو اسپورت» پیشرفته‌ترین محصول مازراتیه. اما نتونست بیشتر از ۱۰۰ کیلوتر بر ساعت، سرعت بگیره. طراحش Jason Castriota تلفنی به من ‌گفت «۲۸۵ کیلومتر بر ساعت راه میره.»
شاید به خاطر دست‌اندازها بود که انگار طراحی‌شان از مازراتی هوشمندانه‌تر است.

ترمزش توی سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، ۳۵ متر مسافت نیاز داره. به جیسون گفتم: هی جانی! تو زیادی ایتالیایی فکر می‌کنی. اگه یه بچه یکهو بدوه جلو ماشین، باید بتونه توی سیم ثانیه بایسته!

صاحب نمایشگاه می‌گفت: آیرودینامیک این مدل بی‌نظیره.
بهش گفتم آیرودینامیکش رو باز کنه. با این چیزهای اضافه مثل آیرودینامیک ماشین سنگین و تنبل میشه. مثلا وزن این مدل نسبت به مدل قبلی ۱۰۰ کیلوگرم کمتر شده. چیز میزهای اضافه رو باز کرده‌اند!

مثلا فناوری جدید Skyhook Active Suspension که رفتارهای فرمان، گاز و ترمز را زیر نظر می‌گیره. بررسی می‌کنه و با توجه به شرایط رانندگی از خودش واکنش نشون میده. انگار رفتارهای حرکتی رو توی کامپیوترش ضبط می‌کنه.

مامانم میگه: تو آدم بشو نمیشی. چه با Skyhook Active Suspension، چه بدون Skyhook Active Suspension
بادخور مازراتی کاملا ایرانیه. به همه باد میخوره. چون پنجره‌اش از بالا باز میشه! جیسون می‌گفت: «اون سقفه که باز میشه.»

لاستیک‌های همین مازراتی ۹۰۰ میلیونی کم باد بود. از چشمم افتاد. شاید من حساسم. من با یه باد هم نظرم عوض میشه. اما وقتی گرون‌ترین خودرو کشور رو می‌خرم حتی بادش هم باید تنظیم باشه.
صاحب نمایشگاه گفت: «اگه خواستی ماشینو می‌فرستم ایتالیا، باد لاستیکش رو تنظیم کنن. یا چند تا بسته باد برات بیارن که خیالت راحت باشه»
آدم باهوشیه. فهمید که نمیخرمش. گفت: « میگن این آپاراتی سر کوچه هم باد خوبی داره!»

صاحب نمایشگاه گفت: به جاش ضبط هم داره که Flash می‌خوره. دنده‌اش هم اتوماتیکه، هم دستی. در ضمن می‌تونی رنگ صندلی، رو دری‌ها و وسایل دیگه رو سفارش بدی. مصرفش هم کمه. توی بزرگراه ۸ لیتر می‌سوزونه.
خوبه. خوشم اومد. ماشین قبلی رو که می‌خریدم بهشون گفتم «گوشه‌ی صندلی‌اش پاره شده.» گفتن: همینه که هست. همین رو سوار شو، خدا رو شکر کن.
پراید خوبی بود. به جیسون هم گفتم! حسابی خندید و گفت: «تو عین مازراتی می‌مونی. حرف نداری!» جیسون آدم باهوشیه!چلچراغ 542

منتشر شده در
هفته‌نامه‌ی «چلچراغ» | ۱۱ آبان ۹۲ | شماره‌ی ۵۴۲

مطالب مرتبط

۳ دیدگاه‌

  1. م گفت:

    تو معرکه‌ای پسر!!!

  2. آقای مومنی عزیز سلام

    ماجرای تست مازارتی را خوندم و کلی خندیدم و لذت بردم ، طنز تلخ و شیرینی داشت ، قلم و سبک نگارشتون همیشه برام جالب بوده و هست ، تلخی طنزت رو دوست دارم (من هم در واقع یکی از تلخ پردازها هستم البته در مقام شاگردی شما) ، آرزوی سلامتی براتون دارم به امید دیدار.

    ارادتمند ناژفر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *